Zabójczy jad

Wszystkie pająki, które mają zdolność wytwarzania jadu, posiadają dwa przypominające woreczki gruczoły jadowe, które znajdują się u podstawy ich szczękoczułek. U dużych pająków są one oczywiście większe i ciągną się aż do rejonów głowy. Za pośrednictwem licznych kanalików jad doprowadzany jest do pazurów, które z kolei zakończone są otwierającym się ujściem. Jad pająka ma przeważnie działanie na różnego typu zwierzęta. Jad, który jest śmiertelny dla jednego gatunku może okazać się całkowicie nieszkodliwym dla drugiego. Co ważne nie zawsze ilość jadu potrzebnego do zabicia jest związany z rozmiarami ofiary, zdarza się, że do zabicia większego zwierzęcia potrzebna jest znacznie mniejsza ilość jadu. Nie jest też powiedziane, że osobniki tego samego gatunku nie mogą reagować różnie na ten sam jad, jest to sprawa jednostkowa i indywidualna, zależy więc od ofiary. Wyróżnia się natomiast dwa rodzaje jadu pajęczego. Są to jad hemolityczny i jad neurotoksyczny. Szczególnie niebezpieczny jest ten drugi ponieważ neurotoksyny atakują układ nerwowy ofiary i są przeważnym czynnikiem doprowadzającym do śmierci ofiary.